در دو چشمش گناه میخندید

بر رخش نور ماه میخندید

در گذرگاه آن لبان خموش

شعله ای بی پناه می خندید

شرمناک و پر از نیازی گنگ

با نگاهی که رنگ مستی داشت

در دو چشمش نگاه کردم و گفت

"باید از عشق حاصلی برداشت

سایه ای روی سایه ای خم شد

در نهانگاه راز پرور شب

نفسی روی گونه ای لغزید

بوسه ای شعله زد میان دو لب

شاعر : فروغ فرخ زاد

تهران - مهرماه ۱۳۳۳

لاکپشت ها هم عاشق میشن ولی تحمل درد عشق

براشون راحت تره چون حد اقل عشقشون آروم آروم

ترکشون میکنه